Waarom praten wij niet meer…

Vannacht kon ik niet slapen want ik was verdrietig. Dit klinkt alsof een kleuter het schrijft maar dat is het niet. Ik ben verdrietig om ons, wij als mensen. Waar zijn wij mee bezig. 

Deze maand is pride maand. Je zou denken: een tijd van liefde. Maar dat is ver te zoeken. Wij mensen worden harder, onderdrukken en praten niet meer met elkaar. Nee, we gaan in gevecht. We verachten wat wij niet kennen, waar we bang voor zijn. We willen meer geld, macht of aandacht. Meer, meer, meer. En wat wij hebben, dat beschermen we uit angst. Waarvoor? De ander? Ik weet het niet…

Nee, het is niet okay wat er Floyd is gebeurd. Nee, het is niet okay dat er al eeuwen lang onderdrukking plaats vindt, in de US en op andere plekken. Nee, het is niet okay dat er miljoenen mensen in honger gaan sterven. Nee, het is niet okay dat wij de aarde uitputten. Nee, het is niet okay hoe rijk de een paar mensen zijn en zo goed als de macht in handen hebben. 

Maar dit moeten we toch beter kunnen. Of  zijn wij nu echt allemaal losers.. Lieve mensen, laat je alsjeblieft niet meezuigen in deze ellende van geld, macht en angst. Wat de westerse psychologie zegt wat niet kan gaan wij toch proberen: denk met je hart. Praat met elkaar, luister, lach en heb lief. Ook voor onze planeet. Want wat kan onze enige wereld dan toch mooi zijn.

Of je kunt natuurlijk ook lekker op het terras dat net open is gaan zitten en jezelf bezatten. Snap ik, dan ben je effe lekker verdoofd van de ellende. Een raket bouwen is ook een optie. Alleen vind ik ons nou niet echt waardig genoeg om het zonnestelsel over te nemen. 

We can do better ❀️